- Geografia artystyczna Neue Slowenische Kunst - Joanna Szczepanik
- Kryminał. Ćwiczenia z komparatystyki kulturowej - red. Adam Regiewicz
- Zmiany medialne i komunikacyjne. T. 1 - red. Katarzyna Kopecka-Piech
- Edukacja w pikselach. Gry komputerowe w procesie kształcenia - Karol Kowalczuk
- Zmiany medialne i komunikacyjne. T. 2 - red. Katarzyna Kopecka-Piech
- Pomiędzy zbrodniami. Komparatystyka na tropach kryminału - Adam Regiewicz
- Swój – Obcy – Wróg. Wędrówki w labiryntach kultur
Kobieca dusza, czułość serca i sentymenty - Izabela Gawrońska-Meler
Cena regularna:
55,00 zł
towar niedostępny
dodaj do przechowalni
Opis
Kobieca dusza, czułość serca i sentymenty. O polskim oświeceniowym czytaniu tragedii Jeana Racine’a
Tytuł niniejszej rozprawy określa dwa obszary złożonych i wielowątkowych problematów dotyczących charakteru obecności tragedii Jeana Racine’a w epoce polskiego oświecenia. Kobieca dusza, czułość serca i sentymenty to symboliczna zapowiedź rozważań poświęconych charakterystycznym dominantom semantycznym rasynowskiej estetyki i koncepcji tragedii, szczególnie popularnych wśród polskich admiratorów sztuki autora Fedry czy Andromachy. Drugi obszar tematyczny: o polskim oświeceniowym czytaniu tragedii Jeana Racine’a, określa główną drogę, dzięki której niedościgły wzorzec klasycystycznej tragedii francuskiej zaczyna powoli przenikać w polski oświeceniowy pejzaż ciągle jeszcze głębokiej „niedojrzałości”, „małości w tragicznej dziedzinie”.
„Książka ta, o szerokich walorach poznawczych, nowatorska w założeniach metodologicznych, w sposobie prowadzenia dialogu z tekstami dramatycznymi i ich bohaterkami, z pewnością zyska zainteresowanie badaczy epoki oświecenia oraz stanie się lekturą obowiązkową wykładowców literatury i jej miłośników”. (prof. dr hab. Irena Kadulska)
Izabela Gawrońska-Meler – doktor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki. Członkini Międzynarodowego Naukowego Towarzystwa Badań Teatru, Literatury i Baletu. Autorka wielu artykułów dotyczących twórczości Jeana Racine’a oraz polskiej i francuskiej tragedii klasycystycznej. Zarówno w pracy badawczej, jak i dydaktycznej stara się korzystać z wiedzy i doświadczenia wyniesionego z „seminarium romantycznego” profesor Marii Janion.